December 17th, 2009

Пилюлькин

Разводить на бабки охотников-иностранцев "большими кабанами" становится модным.

Мясо по–французски  17.12.2009 

Едва отгремели выстрелы в Беловежской пуще, где охотник из Германии случайно подстрелил зубренка («Нежданный брак в пуще», «СБ» за 9 декабря), как инцидент повторился — недалеко от Национального парка «Припятский». Гражданин Франции убил самку зубра и ее малыша. И здесь — по ошибке
................
И на словах, и в письменных объяснениях француз сожалел о случившемся. В Житковичской районной прокуратуре, где сейчас занимаются проверкой, цитируют слова гостя с ружьем: «Я принял их за больших кабанов, на которых раньше никогда не охотился». Дальше по тексту — глубокие извинения. Гражданин Франции сразу же компенсировал ущерб — выплатил около 90 миллионов рублей. Однако точка в этой охотничьей истории пока не поставлена. На будущей неделе районная прокуратура должна принять решение — о возбуждении уголовного дела либо отказе. К этому времени также будет дана оценка действиям егерей, которые организовывали охоту.

Wiciaz

BulbaшЪ

«…Пра якую "традыцыйнасьць" Бульбы для тутэйшай кухні можа ісьці размова, калі на Літве яна зьявілася толькі ў 18 стагодзьдзі і толькі ў цёмным 19 стагодзьдзі зрабілася сапраўды пашыранай культурай? Пашыранай, каб хоць неяк пракарміць насельніцтва краіны, якая перад гэтым была разрабаваная і зьнявечаная падзеламі Рэчы Паспалітай, падаўленьнем двух паўстаньняў, якія штораз суправаджаліся пагаршэньнем становішча для мясцовых жыхароў. 19 стагодзьдзе было ледзь не адзіным стагодзьдзем, якое для Беларусі цалкам прайшло пад панаваньнем вонкавай сілы без намёку на сувэрэнітэт і самакіраваньне (хай нават у выглядзе паўаўтаномай БССР). 19 стагодзьдзе - стагодзьдзе жорсткага нацыянальнага прыгнёту, а Бульба - сымбаль гэтага стагодзьдзя.

Гонар за сваё "бульбашаства" - гэта "гонар" "цярпілы" ў савецкім войску, гэта рэакцыя, калі слабы чалавек замест таго, каб у адказ на зьдзекі зь сябе даць крыўдзіцелям фізычны адпор, пачынае далучацца да іхных жартаў з самога сябе і ўрэшце заўпэўнівае самога сябе, што тыя прыніжэньні і абразы - гэта праявы сяброўскасьці. Які знаёмы, стэрэатыпна беларускі сюжэт, бы з таго легендарнага трапнага анэкдоту пра цьвік у крэсьле. Бульба - гэта сымбаль ганьбы, сымбаль акупацыі і акупацыйнай галечы. "Гонар" за Бульбу ёсьць гонарам ГУЛАГаўскага "лягеренага мыша", ягонай хваравітай ліхаманкавай радасьці за тое, што знайшоў корку гнілога хлебу і дзякуючы ёй пражыве яшчэ адзін дзень…»

całkam: http://czalex.livejournal.com/818307.html