November 21st, 2013

Сяргей Скараход: “Рэклама сёння павінна ствараць цікавы кантэнт, а не “ўцюхваць” прадукт”

kpz2

Ці магчыма ў сучасным свеце не ўзаемадзейнічаць з рэкламай? Якія тэндэнцыі назіраюцца сёння на рэкламным рынку Беларусі? Чаму бюджэты на сацыяльныя ролікі павінны перавышаць камерцыйныя? Ці можна казаць пра культуру ў сферы рэкламы і камунікацыі? Чым адрозніваецца рэкламнае пасланне 1990-х ад сучаснага? І ў чым заключаецца “беларускі стыль” у стварэнні медыя-прадуктаў? Пра гэта мы гутарым з Сяргеем Скараходам, кіраўніком праекта Marketing.by, суарганізатарам (сумесна з кампаніяй “Будзьма беларусамі!”) Фестывалю беларускамоўнай рэкламы Ad.nak. Чарговае інтэрв’ю праекта “Культура паляпшае жыццё!

Чытаць далей...

В Белоруссии негодных к военной службе лишат прав

Оригинал взят у p0pik0f в В Белоруссии негодных к военной службе лишат прав
В Брестской области лишили прав либо отправили в армию призывников, которые имели противопоказания в военном билете.

В Беларуси негодных к военной службе лишат прав - Фото 1

Проверку среди молодых «бойцов» инициировала прокуратура области. Там выявили 97 водителей, чьи диагнозы, не позволяющие им проходить военную службу, не стали помехой для получения водительских удостоверений, пишет газета «Вечерний Брест».

По ее результатам серьезные недостатки здоровья подтвердились у 21 одного молодого человека, все они лишились права управлять транспортным средством. Также «заочно» перешли из водителей в пешеходы еще 15 человек, которые не явились на переосвидетельствование. Они, впрочем, могут вернуть свои права, если явятся и успешно пройдут медкомиссию. Еще двое, чьи диагнозы не были подтверждены, вскоре будут призваны для военной службы.

В будущем обе структуры в Беларуси будут работать сообща для недопущения подобных случаев, заявили в прокуратуре.


БрамаМар + СЭТ = танцы на журфаку

Оригинал взят у euga в БрамаМар + СЭТ = танцы на журфаку
У пятніцу ў нас танцы. Уваход вольны. Будзе цікава.

У мяне, праўда, у гэты дзень выходны, але мне студэнты та-ак апісалі, як крута будзе, што я зразумела: выбару ў мяне няма. Так што я буду. А вы? :))

tancy2

Сядзібы і палацы на Ўсходніх Ускраінах. 2012 г.

Оригинал взят у suziralnik в Сядзібы і палацы на Ўсходніх Ускраінах. 2012 г.
Kresy1Kresy2
Samusik Jerzy, Samusikowa Katarzyna, Dwory i pałace na Kresach Wschodnich między Niemnem a Bugiem. Fundacja Sąsiedzi. Białystok 2012.

Гэтая публікацыя ня ёсьць вычарпальным і сыстэматычным інвэнтарам былых сядзібных будынкаў — а альбом-падарожжа. Выданьне зьмяшчае фотаздымкі з апісаньнем гістарычных лёсаў маёнтку і сядзібы ды іх гаспадароў, і кароткія апісаньні пабудоваў, па-польску, а таксама досыць падрабязнае падсумаваньне польскага тэксту па-ангельску ў кожным выпадку. Подпісы пад здымкамі на абедзьвюх мовах. Складаецца ўражаньне, што стваральнікі кіраваліся, у маршрутах і інфармацыі, зьвесткамі, што зьмяшчаюцца ў фундамэнтальным выданьні Рамана Афтаназага. Часам уключаюцца таксама некаторыя іншыя будынкі гістарычнага краявіду былой сядзібы (нп. касьцёлы).
         Сапраўды цікавым аспэктам ёсьць уключэньне, акрамя звычайных „парадна-турыстычных“ (Мір, Нясьвіж, сядзіба Міцкевіча, сядзіба Касьцюшкі...), таксама напаўзруйнаваных аб'ектаў, якія звычайна не адведваюць турысты і якія нават Vašamu Suziralniku раней бачыць не даводзілася, як Радзівілмонты. З гэтага гледзішча, альбом дае больш аб'ектыўны малюнак агульнага стану рэчаў з гістарычнымі будынкамі на Гарадзеншчыне і Берасьцейшчыне, чым уяўленьне, якое можна атрымаць з выданьняў у Беларусі.
         Адносна мінусаў можна зазначыць, што (1) амаль адсутныя інтэр'ерныя здымкі. Тады як „zabytkowe budowle“ адрозьніваюцца ад нейкага гістарычнага манумэнту менавіта тым, што маюць ня толькі вонкавы выгляд, але і абавязкова ўнутраны(!) Пры тым высілку, які быў укладзены ў стварэньне альбома, пэўна можна было забясьпечыць і доступ у сярэдзіну будынкаў, (2) надта многія здымкі тэхнічна сапраўды не адпавядаюць стандарту якасьці архітэктурных фотаздымкаў для публікацыі, у галіне аптычных скажэньняў. Прынамсі ў Заходняй Эўропе многія са зьмешчаных здымкаў у такім выглядзе апублікаваныя бы ніколі ня сталіся.
        Ну і ўрэшце ня можа не падзіўляць, што, — кажучы пра гістарычныя будынкі эпохі ВКЛ і старой Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў, — у нашыя часы выраз „na kresach wschodnich między Niemnem a Bugiem“ (г.зн., нешта з эпохі міжваеннай Польшчы) кімсьці яшчэ можа ўжывацца, ды нават бяз згадкі, што „dawnych“. Пазыцыю выдаўцоў можна ўважаць патлумачанай у наступных словах прадмовы:

„Kresy Wschodnie to ziemię które dały Polsce wielką dynastię królewską, najznamienitszych poetów, słynnych uczonych, wybitnych mężów stanu. Nic więc dziwnego, że chociaż znalazły się po II wojnie światowej poza granicami państwa polskiego, budzą nadal wielki sentyment i zainteresowanie swoją historią i dniem dzisiejszym. Podczas wyjazdów poza wschodnią granicę wiele osób szuka polskich śladów, którymi są najczęściej zabytkowe budowle. Znajdują biez trudu, zwłaszcza w dużych miastach, takich jak Wilno, Grodno, Lwów...“

Адзінай саступкай можна лічыць суcтрэтую далей трохі „пашыраную“ згадку пра „polskich czy litewskich ziemian“. Праўда, як гэта стасуецца з пазначаным вышэй падыходам, які відавочна грунтуецца на рэальнасьцях міжваеннай Польшчы, застаецца загадкай.

Стол Короткевича.

Оригинал взят у mirovich.media в Стол Короткевича.
DSC00010

В минском книжном "У нескладовае" появилась замечательная вещь - стол белорусского классика Владимира Короткевича.

Короткевич - удивительный писатель. Пожалуй, он единственный, кого можно и нужно читать из белорусских авторов советского периода - большинство остальных, к большому сожалению - какие-то мутные колхозники (Вроде Максима Танка), благополучно пережившие сталинский террор и Куропаты. В невыразимо скучной школьной программе по белорусской литературе (нудятина про бедных мужиков под панским гнётом) Короткевич со своей шляхетной, несоветской прозой - просто глоток свежего воздуха.

Владимир Короткевич родился в Орше, в Минск приехал в 1962 году и сперва жил на улице Чернышевского (недалеко от этого места находится и моя минская квартира), затем переехал на улицу Веры Хоружей, а затем - в самый центр, на Карла Маркса. В этой квартире за этим столом Короткевич написал "Чорны замак Альшанскi" и "Зямлю пад белымi крыламi".


Collapse )



Рассказать про столик Володи можно путем нажимания на одну из кнопочек ниже:


Припятские дворы

Оригинал взят у postalovsky_a в Припятские дворы
Они привлекают своей тишиной и пугают своей пустынностью. Они являются мрачными и одновременно эстетичными. Именно здесь, как нигде, ощущается  необыкновенная атмосфера заброшенности, которая, вместо того, чтобы отталкивать визуально, еще больше притягивает внимание, вызывая и без того огромный интерес к этому уникальному месту. Навсегда оставленные человеком, одинокие и безлюдные дворы в городе Припять.
1)
IMG_0565 (Копировать) (Копировать)
Collapse )