shtolik (shtolik) wrote in by,
shtolik
shtolik
by

"Вобраз будучыні"

...
Выраз “вобраз будучыні” упершыню прагучаў на Арганізацыйна-дзейнаснай гульні па распрацоўцы стратэгіі на 2006 год у Кіеве. І прагучаў ён з вуснаў прадстаўніка групы расейскіх палітычных тэхнолагаў А. Грыгор’ева (О. Григорьев). Грыгор’еў, разважаючы пра тэхналёгію кіравання, імкнуўся давесці думку пра тое, што прапанаваны рэжымам вобраз будучыні як мэта развіцця краіны, з цягам часу ўсе больш зменшваецца, становіцца нетрывалым і размаістым. Агульныя словы пра “моцную і квітнеючую” Беларусь нічога не кажуць пра канкрэтнае напаўненне бачання вобраза будучага краіны, новая ідэалогія слабая, супярэчлівая і цьмяная. Таму нястачу ідэалагічных сродкаў забеспячэння кіравання імкнуцца кампенсаваць ростам дзяржаўна-рэпрэсіўнага апарату і паглынаннем дзяржавай усе большай колькасці вольнай прасторы (глядзі А. Карпук. Отчет по итогам ОДИ (группа вертикаль)// Справаздача па АДГ). Канстатавалася таксама і тое, што хоць і кволы ва ўлады “вобраз будучыні”, але ён есць, між тым як апазыцыя не можа прапанаваць анічога альтэрнатыўнага.
...
Напрыклад, існуюць дзьве альтэнатыўныя прапановы:
Р1Р2
Незалежнасць Беларусі.Рэстаўрацыя СССР
Свабода для кожнага жыць так, як ён хоча. Гарантаваны мінімум усім.
Свабоднае прадпрымальніцтва. Цэнтралізаванае размеркаванне
Рынак. Сацыялізм
Прыватная уласнасць на зямлю. Дзяржаўная уласнасць на зямлю
Закон і права для ўсіх.Добрыя адносіны ўладаў да сябе
Еўрапейская адкрытасць. Местачковая “самасць”
Стандарты жыцця 21 стагоддзя. Узровень жыцця 1980 году

Чалавек, які марыць пра ўласны банк, абірае першую альтэрнатыву, бо яму трэба свабода прадпрымальніцтва і вяршэнства закону. Што дарма не патрэбна таму, хто настальгіруе па халяўнай кватэры і таннай кілбасе.

Відавочна дамінаванне “настальгіі” і адпаведнага “нэасавецкага” варыянту пабудовы будучай краіны. Бо, па-першае, ніхто з палітычных сілаў Беларусі не зрабіў выразнай прапановы альтэрнатыўнага ўладкавання будучыні (Р1). Па-другое, “Вялікая Беларуская Мара” не прадстаўленая ў свядомасці беларускага грамадства.

Мечта принадлежит индивидуальному сознанию, а в общественном сознании она представлена тем, что демонстрируется в качестве образцов для подражания и сравнения. Если в Беларуси и есть носители Великой Беларусской Мечты, то они так тщательно замаскировались, что их не видно и не слышно.


Такая адсутнасць “Мары” на экране масавай свядомасці замінае грамадству абраць дэмакратычны шлях развіцця, убачыць прапанову (Р1) і пачаць будаваць рынкавую прававую дэмакратычную Беларусь.

Так пра гэта разважаў Уладзімір Мацкевіч, і прыкладна так гэта было прадстаўлена Марынай Багдановіч. Але ж у дакладзе Багдановіч асноўны акцэнт быў зроблены на адсутнасці выразнай прапановы дэмакратычнага праекту ўладкавання будучыні (Р1), які і быў названы “вобразам будучыні”. Праблема выбару паміж рознымі праектамі-”вобразамі”, праблема адсутнасці “Вялікай Беларускай Мары” была агучаная, але, на жаль, не была пачута. Таму розныя канцэптуальныя паняткі “мара” і “альтэрнатыўная прапанова ўладкавання будучага грамадтва” былі змяшаныя ў адзін цьмяны панятак - “вобраз будучыні”. І ўсе зноў было рэдукавана да лінейнай схемы: мы фармулюем “вобраз будучыні”, прапануем яго грамадству, грамадства абірае наш вобраз будучыні (бо наш будзе лепшы, чым у Лукашэнкі) і “ў адзіным парыве” топча ганебны рэжым. Татальнае дамінаванне “настальгіі”, што замінае абраць “наш вобраз будучыні” - проста не разглядаецца.


post a comment

цалкам тут http://worvik.com/news/2005/09/19/64#comments
Subscribe
Comments for this post were disabled by the author