noodles (janchuk) wrote in by,
noodles
janchuk
by

  • Location:
  • Mood:
  • Music:

не пра футбол :)

Як кожны хворы на галаву дыктатар, Лукашэнка кахае спорт усёй душою. Бо спорт - гэта адзіная галіна (ня ўлічваючы манумэнтальнай архітэктуры а-ля Нацыянальная Бібліятэка), у якой краіна хворага дыктатара можа нечага дасягнуць. А дасягаць абавязкова трэба - каб грамадзянам было чым ганарыцца апрача стагнацыі стабільнасьці. Таму ў краінах хворых дыктатараў - спартоўцы - гэта дзяржаўнаслужбоўцы. А іх - за нявыкананыя службовыя абавязкі - трэба прыцягваць да адказнасьці.

На шчасьце побач са спартоўцамі ў краінах хворых дыктатараў існуюць іншыя ахвярныя жывёлы - трэнэры нацыянальнай каманды. Гэта менавіта яны, гады, іх некампэтэнтнасьць, а можа навата варожыя намеры даводзяць да таго, што нацыянальная каманда хворага дыктатара на сваёй пляцоўцы прасірае, напрыклад, камандзе, якая з 1980-га года выйграла толькі пяць матчаў на міжнародным узроўні. Таму ахвяра будзе складзена неадкладна. Новапрызначаны трэнэр у сваім першым інтэрв'ю галоўнай газэце краіны хворага дыктатара заявіць, што ён парывае, прабачце, порывает с порочной и идеологически вредной методикой своего предшественника, і ўвесь цыкл пачнецца ад пачатку.

А я вось сяджу і думаю: а можа нам замест няспынных зьменаў трэнэраў нашай каманды аднойчы ўзяць і памяняць хворага на галаву дыктатара на нармальнага прэзідэнта? Гэта ж якая эканомія ва ўсіх галінах гаспадаркі, дзяржавы і спорту адразу выйдзе, як думаеце, суайчыньнікі?
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 9 comments